در این زمانه ی اخیر ( دو سال گذشته ) چنان دنیا در تغییر کردن شتاب گرفته ، که ما جوون ها ، شاید بیشتر از خیلی پیرمردهای قدیم خاطره داشته باشیم. در گذشته ، تغییرات اندک بود، آن هم آهسته آهسته، آن هم مربوط یه قشری خاص (چهار آدم باسواد مجله خوان و کتاب خوان).

اما الآن ، مخصوصا به لطف پیشرفت علم الکترونیک (در ساخت دستگاههای دیجیتال فوق العاده ) و کامپیوتر (در استفاده از اون دستگاههای دیجیتال فوق العاده) و ارزون شدن این تجهیزات، چنان تغییرات دامن همه را گرفته است ، که گذشت هر دو سه سال ، نسلی جدید، با اخلاقیات جدید، روحیات جدید و سلایق جدید تربیت میکند. اگر در گذشته باید سی سال میگذشت تا پدری پسری را درک نکند ، امروز، یک دانشجوی سال آخر نمی تواند یک دبیرستانی را درک کند. اگر دیروز حرف از اختلاف نسل بود ، امروز حرف از اختلاف هم نسلان است.

و این گونه است که من ، که تنها هفت سال پیش کنکور دادم و در  آن زمان رشته ی بهتر ریاضی بود با پانصد هزار شرکت کننده در کنکور ، خیلی برایم سخت است که بشنوم الآن بهترین رشته تجربی است ، با همان تعداد داوطلب.

و خیلی برایم سخت تر است که بشنوم ، انتخاب رشته در دبیرستان اجباری شده، و کسی را با معدل 19 به زور میفرستند رشته ی کار و دانش ، چون کلاس تجربی دیگر جا ندارد.

مسئولان لاک پشتی ما ، حتی قادر نبودند در شرایط اسلو موشن1 تصمیم درست را بگیرند ، چه برسد به حالا که ، شرایط اینطوری است. و اینجور تصمیمات ، این ایران را چه خواهد کرد ، الله اعلم.

=================================

Slow Motion  1