تی لم ، اثری از نویسنده ی وبلاگ تی لم، میثم امیری


تی لم اسم یک روستا در سوادکوه مازندران است. قصه ی این رمان درباره ی یک دانشجوی رشته ی علوم سیاسی دانشگاه تهران است که اهل تی لم است به سال 1348، به نام کیومرث تی لمی. او که جوانی کراوات زده است، دینداری را به سبک خودش می کند نه آخوندها ، و مسائل روز را از چنین دریچه ای می نگرد.
چیزی که در این رمان لذت بخش است یکی شعاری نبودن آن است و دیگری اینکه قصه هیچوقت از ریتم نمی افتد و خسته کننده نمی شود. ادبیات ِ خاص هم چیزی است برای خودش در این رمان. قلمی که تمایز آن با سایر قلم ها مشخص است و این ویژگی ِ یک نویسنده ی خوب است.

داستانک های زیبایی هم در خلال داستان اصلی اتفاق می افتد، مثل توبه ی چوپان دروغگو یا زد کتک خوردن دو مأمور ساواک از یک آخوند آن هم با زنجیر. در کل ، نویسنده همیشه حرفی برای زدن دارد.
اگرچه بزرگترین نقدی هم که به این اثر وارد می دانم این است که نویسنده خیلی حرفها می زند، اما خب خیلی از این خیلی را مخاطب می داند.
رضا امیرخانی، نویسنده ی مشهور ایرانی که که تقلید از سبک او در همین رمان تی لم به وضوح مشخص است می گوید: رسالت نویسنده ی بیان ِ حقیقتی است مکتوم که عوام آن را نمی بینند.
اما در این رمان کدام حقیقت ِ مکتوم نمایش داده شده؟!
این رمان که نه می توان آن را یک عاشقانه به حساب آورد نه یک واقعه ی تاریخی (چون نه بیان حالات عشاق را دارد ، نه بیان ِ موقعیت ها و حوادث ِ تاریخی را ) در واقع چیزی نیست جز بسط ِ یک صفحه از قسمت حوادث ِ روزنامه. آن هم نه بسطی در خور ِ ستایش مثل جنایت و مکافات.

رمان رسالتی ندارد. این نظر من است. فقط گاه و بیگاه اعتقادات نویسنده به مقتضای شرایط به خورد ِ مخاطب داده می شود.

سازه ی رمان هم محکم نیست. اگر آن را بتکانی خیلی از شخصیت های آن می ریزند روی زمین چون جایگاهشان در رمان محکم نشده است. مثلا در جایی حضرت آقا (سید علی ِ عزیز) به مراسم ختم ِ جلال می رود در حالی که بوی پیپ می دهد. خب که چه؟! آیا رسالت این است که بگوییم حضرت آقا پیپ می کشیده و اهل ادب بوده ؟! خب این کار را که BBC هم کرده است !!! و فقط حضور آقا به همین یک صحنه محدود می شود.

در کل به نظرم رمانی ماندگار و پر خواننده می شود که محتوای قابل ملاحظه ای برای عرضه داشته باشد. اگرچه درست که این رمان چنین محتوایی را ندارد، اما از بسیاری از کتاب های بازار پر محتواتر و خواندنی تر است.

والسلام